นางสาวปนัดดา ดอนทอง งานชิ้นที่ 2

       ฉันเป็นเพียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่นชอบในการอ่านหนังสือเป็นอย่างมาก  ความฝันของฉันคือการได้เป็นนักเขียน  ฉันเลือกที่จะเรียนครูภาษาไทยเพราะฉันจะได้อ่านหนังสือที่ฉันรัก  แต่คุณเชื่อไหม การเดินทางตามเส้นทางที่เราวาดฝันไว้นั้นไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆเลย  อะไรที่เราเคยชอบบางทีอาจไม่ได้เป็นสิ่งที่ใช่เสมอไป....

          การที่ใครสักคนชอบอ่านหนังสือ  ไม่ได้แปลว่าเค้าคนนั้นจะชอบอ่านหนังสือทุกเล่มที่ขวางหน้า เปรียบเสมือนการที่เราชอบทานไอศกรีม ก็ไม่ได้แปลว่าเราจะชอบทานไอศกรีมทุกรสเสมอไป ตัวอย่างเช่น หากเราชอบทานไอศกรีมรสวนิลาเพราะมันหวานชื่นใจ  ก็ไม่ได้แปลว่าเราต้องชอบทานไอศกรีมรสช็อคโกแลต  การอ่านหนังสือก็เช่นเดียวกัน

การที่เราชอบอ่านหนังสือนวนิยายรัก ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะชอบอ่านสารคดีหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันดูมีสาระจนเกินไป  หนังสือบางประเภทยิ่งอ่านก็เหมือนยิ่งทำให้เราเป็นบ้า  ด้วยภาษาที่ยากเกินไปสำหรับเรา ถ้อยคำ เนื้อหา และวิธีการเขียนที่เป็นทางการเกินไป บางทีก็ยากเกินความสามารถของเรา  และหนังสือบางประเภทก็เปรียบเสมือนยานอนหลับ  เนื่องจากสมองไม่ถูกสั่งการให้รับรู้เรื่องใดๆในหนังสือเล่มนั้นเลยจนในที่สุด เปลือกตาก็ค่อยๆปิดลง....

นอกจากการอ่านหนังสือแล้วอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชื่นชอบเป็นอย่างมากก็คือ การฟังเพลง  การฟังเพลงจะทำให้เรามีอารมณ์ร่วมไปกับเนื้อเพลงที่ถูกขับร้องออกมา  ทำให้รู้สึกอินไปกับเพลงนั้นเสมือนว่าเราตกไปอยู่ในสถานการอย่างนั้นจริงๆ ฉันชอบฟังเพลงเก่าๆ มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นละมุน อบอวลไปด้วยความทรงจำในอดีต แต่ในขณะเดียวกัน  ฉันก็ยังคงตามติดกระแสเพลงฮิตในปัจจุบันเช่นกันเพื่อไม่ให้ตนเองตกเทรนและคอยศึกษาการพัฒนาเพลงตามยุคสมัยอยู่เสมอ นักร้องปัจจุบันที่ฉันชอบเลยก็คือ เดอะทอยส์

 เขาเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์รู้จักทำแนวเพลงใหม่ๆ จนสามารถคว้ารางวัลมามากมาย เพลงของเขาทำให้หลายคนได้พบสีสันของชีวิต น้ำเสียง  เทคนิคการร้อง และการแร็พของเขาทำให้คนทั้งประเทศต้องตกตะลึง เขาเป็นคนที่สุดยอดจริงๆ 

เพลงแต่ละเพลงต่างก็มีคุณค่าในตัวของมันเอง  และชีวิตของคนเราแต่ละคนก็มักจะมีบทเพลงที่ยังติดตรึงในหัวใจเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภาษาใด ไม่ว่าเราจะฟังออกหรือไม่ออก เราจะสามารถรับรู้ความรู้สึกได้ทันทีที่เราได้ยินบทเพลงนั้นๆ  นี่คือความมหัศจรรย์ ที่ฉันคิดอยู่เสมอ

เพลงคือชีวิต  เพลงคือจิตใจ เพลงคือกระจกสะท้อนให้เห็นถึงตัวเรา บางสิ่งที่เรารู้สึก แต่มันยากเกินกว่าที่จะพูดออกมาให้ใครได้รับรู้ สิ่งเหล่านี้แหละที่จะกลั่นออกมาเป็นบทเพลงอันทรงคุณค่า

'บทเพลงไม่มีวันสูญหายไป  แต่จะถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา'

ฉันเป็นคนชอบทานผัดกะเพราเป็นชีวิตจิตใจ  ทานเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ ฉันไม่ชอบทานผลไม้ที่มีเมล็ดทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็น มะม่วง ลำไย ลองกอง ลิ้นจี่ ส้ม องุ่น หรืออะไรก็ตามที่มีเมล็ด และไม่ชอบทานธัญพืช  

ตอนเด็กๆ ยายชอบบังคับให้ฉันกินนู่นกินนี่อยู่ตลอดเวลา จึงเป็นเรื่องปกติ ที่ฉันจะมีร่างกายที่ค่อยข้างสมบูรณ์มากกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน

เพื่อนๆมักเรียกฉันว่าเพนกวิน พวกเขาบอกว่าตัวฉันเหมือนเพนกวินมากๆ ลักษณะการเดินและความน่ารัก  แต่ฉันกลับคิดว่าฉันเหมือนลูกหมีตัวน้อยๆมากกว่า ลูกหมีตัวน้อยๆ ที่ชอบการอ่าน รักการเขียน และหลงใหลไปกับเสียงเพลง

ฟังเพลงของ the toys คลิ๊ก >>ก่อนฤดูฝน<<

ฟังเพลงของ เท่ห์ อุเทน คลิ๊ก >>โกหกหน้าตาย<<

ฟังเพลงของ สุชาติ ชวางกูร คลิ๊ก >>ใจรัก<<

ฟังเพลงของ อ๊อด คีรีบูน  คลิ๊ก >>รอวันฉันรักเธอ<<

ฟังเพลงของ กบ ทรงสิทธิ์  คลิ๊ก >>ขีดเส้นใต้<<

ปนัดดา ดอนทอง งานชิ้นที่ 1

ICT เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง

             การเปลี่ยนแปลงของสังคมมนุษย์สู่อนาคตใหม่ในศตวรรษที่ 21  ที่ก้าวเข้าสู่สังคมยุคดิจิทัล ทำให้ผู้เรียนมีประสบการณ์เพิ่มขึ้น โดยเน้นการเรียนรู้ความจริงของสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวของผู้เรียนทำให้เกิดมโนธรรม บนหลักการที่ถูกต้อง ทำให้เห็นคุณค่าและความหมายของชีวิต

            ผู้สอนควรปรับบทบาทเป็นที่ปรึกษาให้ผู้เรียนได้ลงมือค้นคว้า และค้นหาข้อมูลด้วยตนเอง โดยผู้สอนทำหน้าที่ช่วยแนะนำช่วยชี้แนะว่าผู้เรียนแต่ละคนถนัดด้านใด ก็ส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้เรียนค้นคว้า ค้นหาเกี่ยวกับเรื่องนั้น หรือไม่ก็ออกแบบกิจกรรมที่ผู้เรียนทุกคนสามารถทำร่วมกันได้ ฝึกให้ผู้เรียนเกิดกระบวนการคิด และคอยพัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลาเพื่อจะได้มีความก้าวหน้าในการเรียนรู้ของตนเอง  ความรู้ที่มีและการพัฒนาตนเองอยู่เสมอนั้นจะนำไปสู่ประสบการณ์ใหม่ที่เกิดขึ้น

            ความก้าวหน้าของเครื่องมือสื่อสารและเทคโนโลยีจะทำให้เกิดความสะดวกสบายในการค้นคว้าข้อมูลมากยิ่งขึ้น สื่อสารกันกันง่ายขึ้น สามารถนำไปต่อยอดไปสู่ความรู้ใหม่ๆ และเทคโนโลยีก็ยังสามารถช่วยให้ผู้สอนพัฒนาผู้เรียน ให้เรียนอย่างสนุกสนาน ไม่เบื่อหน่าย

         

            การที่นำเด็กยุคใหม่อย่างพวกเราๆ เข้าไปสู่สังคมโลกที่มีการเปลี่ยนแปลง นับว่าเป็นเรื่องที่หน้าตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง ที่จะนำเด็กไปสู่มิติใหม่ในด้านของการศึกษาที่จะสร้างเด็กให้มีความตระหนักต่อสังคมโลก  เป็นการฝึกให้เด็กมีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคมมากยิ่งขึ้น

            สังคมปัจจุบันเป็นสังคมยุคดิจิทัลทำให้เด็กยุคนี้มีวิธีการเรียนรู้ที่ต่างไป กล่าวคือเด็กจะรับรู้ได้ด้วยตนเอง(ในบางเรื่อง)  และจะเลือกศึกษาที่จะเรียนรู้เฉพาะเรื่องที่ตนเองสนใจโดยการนำเทคโนโลยีมาใช้ในกระบวนการเรียนรู้

              บทบาทของผู้สอนที่สำคัญในศตวรรษนี้ คือ การเรียนรู้พฤติกรรมของผู้เรียนที่เป็นเด็กยุคใหม่ ซึ่งอาจจะมีปัญหาคือ รอยต่อของช่วงอายุระหว่างวัย ผู้สอนควรมีความเข้าใน และพร้อมให้คำปรึกษาแก่ผู้เรียน โดยเปิดใจ เปิดตนเองให้เข้าถึงเด็กยุคนี้ ผู้สอนควรให้เด็กเรียนรู้ด้วยตนเอง ฝึกให้เด็กมีความคิดสร้างสรรค์ โดยที่ผู้สอนควรให้คำแนะนำอยู่เสมอ ฝึกให้เด็กหัดมีความคิดนอกกรอบ และช่วยออกแบบกิจกรรมที่ช่วยให้นักเรียนแต่ละคน สามารถประเมินความก้าวหน้าในการเรียนรู้ของตนเอง   

         
               ทักษะเพื่อการดำารงชีวิตของผู้เรียนในศตวรรษ ที่ 21 ที่สำคัญ คือการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง ท่ามกลางสังคมโลกเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างรวดเร็ว ผู้สอนต้องฝึกให้ผู้เรียนมีทักษะในการนำเทคโนโลยีไปใช้ในชีวิตจริงได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม เพราะสังคมยุคใหม่นี้เป็นสังคมที่เทคโนโลยีเข้ามามีผลอย่างมากในชีวิตประจำวัน ต้องฝึกให้ผู้เรียนใช้เทคโนโลยีให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อตนเองและสังคม ฝึกให้ผู้เรียนมีกระบวนการคิดที่เกิดจาเทคโนโลยีมาต่อยอดเป็นความรู้ต่อไปในอนาคต

            เทคโนโลยีนั้นหากใช้เป็นก็จะมีประโยชน์แก่ผู้ที่ใช้มันเป็นอย่างมาก  แต่หากถ้านำมาใช้อย่างผิดวิธี ก็จะทำให้เกิดโทษอย่างมหาศาลเช่นกัน

ปัจจุบันนั้นการใช้เทคโนโลยีทำให้การติดต่อสื่อสารนั้นง่ายดายกว่าสมัยก่อนเป็นอย่างมาก  สมัยก่อนกว่าจะส่งจดหมายหากันสักทีต้องใช้เวลาหลายวัน บางครั้งเป็นเดือนก็มี  แต่ปัจจุบันนี้เรามีอินเตอร์เน็ตที่เข้าถึงได้ทุกที่ของมุมโลก ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนของมุมโลก เพียงแค่คลิ๊กแค่ครั้งเดียวก็สามารถส่งข้อความหากันได้อย่างง่ายดาย สะดวกสบาย และรวดเร็ว หรือจะโทรแบบเห็นหน้าก็ได้  อย่างการค้นคว้าหาข้อมูลนั้นก็เช่นกัน  สมัยก่อนหากต้องการที่จะรู้เรื่องอะไรสักอย่างต้องใช้เวลาอย่างมากในการสืบค้นข้อมูล บางทีก็ต้องออกเดินทางยังสถานที่จริงเพื่อที่จะได้สอบถามเรื่องที่ต้องการจะรู้กับผู้ที่มีความรู้จริงๆ  หรือไม่ก็ต้องขลุกอยู่กับตำราเพื่อศึกษาค้นคว้าเรื่องนั้นๆ  แต่ในปัจจุบัน เพียงแค่เราค้นหาสิ่งที่เราอยากรู้จากอินเตอร์เน็ตเพียงไม่ถึงเสี้ยวนาที  เราก็สามารถรู้ได้ทันที

           จากทั้งหมดที่กล่าวมานั้นสามารถสรุปได้ว่า เทคโนโลยีนั้นมีความจำเป็นต่อสังคมในยุคปัจจุบันเป็นอย่างมาก เพราะสังคมโลกในปัจจุบันนี้ เต็มไปด้วยเทคโนโลยีที่ทำให้มนุษย์มีความสะดวกสบายมากขึ้นกว่าสมัยก่อน และเทคโนโลยีจะมีประโยชน์ได้ก็ต่อเมื่อใช้มันให้เกิดประโยชน์  หากใช้ผิดวิธี  จากที่เป็นประโยชน์ ก็จะกลายเป็นโทษได้เช่นกัน

            

ดูเพิ่มเติม  คลิ๊กเลยจ้าาา >>>WaReEnAs_Za<<<