นางสาวปนัดดา ดอนทอง งานชิ้นที่ 2

       ฉันเป็นเพียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่นชอบในการอ่านหนังสือเป็นอย่างมาก  ความฝันของฉันคือการได้เป็นนักเขียน  ฉันเลือกที่จะเรียนครูภาษาไทยเพราะฉันจะได้อ่านหนังสือที่ฉันรัก  แต่คุณเชื่อไหม การเดินทางตามเส้นทางที่เราวาดฝันไว้นั้นไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆเลย  อะไรที่เราเคยชอบบางทีอาจไม่ได้เป็นสิ่งที่ใช่เสมอไป....

          การที่ใครสักคนชอบอ่านหนังสือ  ไม่ได้แปลว่าเค้าคนนั้นจะชอบอ่านหนังสือทุกเล่มที่ขวางหน้า เปรียบเสมือนการที่เราชอบทานไอศกรีม ก็ไม่ได้แปลว่าเราจะชอบทานไอศกรีมทุกรสเสมอไป ตัวอย่างเช่น หากเราชอบทานไอศกรีมรสวนิลาเพราะมันหวานชื่นใจ  ก็ไม่ได้แปลว่าเราต้องชอบทานไอศกรีมรสช็อคโกแลต  การอ่านหนังสือก็เช่นเดียวกัน

การที่เราชอบอ่านหนังสือนวนิยายรัก ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะชอบอ่านสารคดีหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันดูมีสาระจนเกินไป  หนังสือบางประเภทยิ่งอ่านก็เหมือนยิ่งทำให้เราเป็นบ้า  ด้วยภาษาที่ยากเกินไปสำหรับเรา ถ้อยคำ เนื้อหา และวิธีการเขียนที่เป็นทางการเกินไป บางทีก็ยากเกินความสามารถของเรา  และหนังสือบางประเภทก็เปรียบเสมือนยานอนหลับ  เนื่องจากสมองไม่ถูกสั่งการให้รับรู้เรื่องใดๆในหนังสือเล่มนั้นเลยจนในที่สุด เปลือกตาก็ค่อยๆปิดลง....

นอกจากการอ่านหนังสือแล้วอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชื่นชอบเป็นอย่างมากก็คือ การฟังเพลง  การฟังเพลงจะทำให้เรามีอารมณ์ร่วมไปกับเนื้อเพลงที่ถูกขับร้องออกมา  ทำให้รู้สึกอินไปกับเพลงนั้นเสมือนว่าเราตกไปอยู่ในสถานการอย่างนั้นจริงๆ ฉันชอบฟังเพลงเก่าๆ มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นละมุน อบอวลไปด้วยความทรงจำในอดีต แต่ในขณะเดียวกัน  ฉันก็ยังคงตามติดกระแสเพลงฮิตในปัจจุบันเช่นกันเพื่อไม่ให้ตนเองตกเทรนและคอยศึกษาการพัฒนาเพลงตามยุคสมัยอยู่เสมอ นักร้องปัจจุบันที่ฉันชอบเลยก็คือ เดอะทอยส์

 เขาเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์รู้จักทำแนวเพลงใหม่ๆ จนสามารถคว้ารางวัลมามากมาย เพลงของเขาทำให้หลายคนได้พบสีสันของชีวิต น้ำเสียง  เทคนิคการร้อง และการแร็พของเขาทำให้คนทั้งประเทศต้องตกตะลึง เขาเป็นคนที่สุดยอดจริงๆ 

เพลงแต่ละเพลงต่างก็มีคุณค่าในตัวของมันเอง  และชีวิตของคนเราแต่ละคนก็มักจะมีบทเพลงที่ยังติดตรึงในหัวใจเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภาษาใด ไม่ว่าเราจะฟังออกหรือไม่ออก เราจะสามารถรับรู้ความรู้สึกได้ทันทีที่เราได้ยินบทเพลงนั้นๆ  นี่คือความมหัศจรรย์ ที่ฉันคิดอยู่เสมอ

เพลงคือชีวิต  เพลงคือจิตใจ เพลงคือกระจกสะท้อนให้เห็นถึงตัวเรา บางสิ่งที่เรารู้สึก แต่มันยากเกินกว่าที่จะพูดออกมาให้ใครได้รับรู้ สิ่งเหล่านี้แหละที่จะกลั่นออกมาเป็นบทเพลงอันทรงคุณค่า

'บทเพลงไม่มีวันสูญหายไป  แต่จะถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา'

ฉันเป็นคนชอบทานผัดกะเพราเป็นชีวิตจิตใจ  ทานเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ ฉันไม่ชอบทานผลไม้ที่มีเมล็ดทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็น มะม่วง ลำไย ลองกอง ลิ้นจี่ ส้ม องุ่น หรืออะไรก็ตามที่มีเมล็ด และไม่ชอบทานธัญพืช  

ตอนเด็กๆ ยายชอบบังคับให้ฉันกินนู่นกินนี่อยู่ตลอดเวลา จึงเป็นเรื่องปกติ ที่ฉันจะมีร่างกายที่ค่อยข้างสมบูรณ์มากกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน

เพื่อนๆมักเรียกฉันว่าเพนกวิน พวกเขาบอกว่าตัวฉันเหมือนเพนกวินมากๆ ลักษณะการเดินและความน่ารัก  แต่ฉันกลับคิดว่าฉันเหมือนลูกหมีตัวน้อยๆมากกว่า ลูกหมีตัวน้อยๆ ที่ชอบการอ่าน รักการเขียน และหลงใหลไปกับเสียงเพลง

ฟังเพลงของ the toys คลิ๊ก >>ก่อนฤดูฝน<<

ฟังเพลงของ เท่ห์ อุเทน คลิ๊ก >>โกหกหน้าตาย<<

ฟังเพลงของ สุชาติ ชวางกูร คลิ๊ก >>ใจรัก<<

ฟังเพลงของ อ๊อด คีรีบูน  คลิ๊ก >>รอวันฉันรักเธอ<<

ฟังเพลงของ กบ ทรงสิทธิ์  คลิ๊ก >>ขีดเส้นใต้<<